داستانی زیبا

فرشته
ادامه مطلب

یه شعر قشنگ از دست ندین

خالی تر از سکوتم   از ناسروده سرشار

حالا چه مانده از من؟....یک مشت شعر بیمار

انبوهی از ترانه         با یاد صبح روشن

اما امید باطل    شب دائمیست انگار

با تار و پود این شب باید غزل ببافم

وقتی که شکل خورشید...نقشی است روی دیوار

دیگر مجال گریه...از درد عاشقی نیست

بار ترانه هارا از دوش عشق بردار

بوی لجن گرفته .. انبوه خاطراتم

دیروز:رنگ وحشت   امروز: دوباره تکرار

وقتی به جرم پرواز باید قفس نشین شد

پرواز را پرنده! دیگر به ذهن مسپار

شاید از ابتدا هم تقدیر من سفر  بود

کوچی بدون مقصد از سرزمین پندار

از پوچ پوچ رویا     تا پیچ پیچ کابوس

از شوق زنده بودن    تا خنده ای سر دار

شعر عاشقانه

اینجا کلیک کنید

اینم یه شعر طنز سیاسی که اسمش بوقه از حاج محمود کریمی!

این سروده حاج محمود کریمی خطاب به برخی از مسئولین نگاشته شده است .
 
 
چند ماهی است در صدا سیما / آمده طنز پرطرفداری
 
در حقیقت سیاسی و کمدی / گریه دار است و خنده بازاری
 
 
جای اسم و مقام و حرف رکیک / بین برنامه بوق باب شده
 
جای لفظ فلان فلان قدیم / بوق ممتد ولی حساب شده
 
 
اگر اهل سیاست و ذوقی / من هم امروز حرف ها دارم
 
و چه خوب است در سخن جای / بعضی الفاظ بوق بگذارم
 
 
آی آقای بوق خالی بند / بوق ها را نریختی به حساب
 
بوق سهم عدالتت پس کو / مسکن بوق بی حساب و کتاب
 
 
همه بی کار و داده ای به یکی / چند پست کلیدی اهدائی
 
بزن از حلق مردم مظلوم / بده بوقندیار بوقائی
 
 
مانده ام بوق از کجا آمد / روی فرمان چرخ تو جا شد
 
مثل دوران بوق در بر تو / بوق پیدا شد و "هویدا" شد
 
 
دوستم با تو گفت از در لطف / درد خود با خلوص درمان کن
 
بوق بیرون فتاده ات دیدند / زشتی بوق خویش پنهان کن
 
 
 
طفلکی حرف بد نگفته به تو / اصلا این حرف را بزن تو به من
 
من اگر با تو حرف بوق زدم / بوق من را خودت بیا بشکن
 
 
یاد داری که بوق قبل از تو / بوق ها را شنید و کرد انکار
 
بس که هشدار را ندیده گرفت / منحرف شد ز راه و زد به چنار
 
 
شطّ رنج است ضربه ی حداد / بعد هر ضربه کیش و مات حدید
 
مرد باید که حرف حق بزند / هرکه عاش سعید مات سعید

اینم یه شعر طنز شاعرش نمیدونم کیه ولی خیلی قشنگه!!!

جیب هایم خالی ست
کفش هایم کهنه ، چشمم کور
من عجب دنده نرمی دارم
من پول هایم را وقتی می گیرم ،
که فاتحه اش را خوانده باشد زن من
سر گلدسته برج
جیب من جای گره خوردن هیچ است و شپش
هر کجا هستم باشم ، خانه ای می خواهم
اجاره، رهن ، کرایه همه اش مال من است
چه اهمیت دارد که اجاره با لا ست
صاحبان خانه چه خبر از ته جیبم دارند
پول را باید جست ، وام باید که گرفت ،
خانه ای نقلی ساخت
زیر قرض باید رفت
با همه اهل و عیال ،نان خشک باید خورد
مگر این اشکنه ها چه کم از دیزی سنگی دارد !
بهتر آن است که قانع باشیم
و نگوییم که پول و پله لازم داریم !
حرف دیگر،کافیست
خانه در یک قدمی است
و طلبکار آنجاست!
کفش را باید کند
پول را باید جست

حرفای بزرگونه از منه کوچیک!!!

میگن محبت زیادی کردن به کسی که دوسش داری مثل این میمونه که بخوای یه لیوانو با آب یه بشکه پر کنی!!!

فکرشو بکن چی میشه!!؟آب همش حروم میشه و فقط اندازه ظرفیت لیوان توش میمونه شایدم اصلا لیوان بزنه بشکنه

پس تو محبت کردنم نباید اسراف کنی حال خواستی گوش کن حرفمو نخواستی گوش نکن !!!!

اینم یه شعر از خودم!!! تعجب نکنید من خیلی وقته شاعرم!!!!

بی ستاره

اینجا کلیک کنید

این شعرو حتما بخونید از طرف امین محمدی

بعضی از آنها که خون نوشیده‌اند

ارث جنگ عشق را پوشیده‌اند

عده‌ای « حسن‌القضا » را دیده‌اند

عده‌ای را بنزها بلعیده‌اند

بزدلانی کز هراس ابتر شدند

از بسیجیها بسیجی‌تر شدند

آی، بی‌جانها ! دلم را بشنوید

اندکی از حاصلم را بشنوید

تو چه می‌دانی تگرگ و برگ را

غرق خون خویش، رقص مرگ را

تو چه می‌دانی که رمل و ماسه چیست

بین ابروها رد قناصه چیست

تو چه می‌دانی سقوط « پاوه » را

« باکری » را « باقری » را « کاوه » را

هیچ می‌دانی « مریوان » چیست؟ هان !

هیچ می‌دانی که « چمران » کیست؟ هان !

هیچ می‌دانی بسیجی سر جداست

هیچ می‌دانی « دوعیجی » در کجاست؟

این صدای بوستانی پرپر است

این زبان سرخ نسلی بی‌سر است

تو چه می‌دانی که جای ما کجاست

تو چه می‌دانی خدای ما کجاست

با همانهایم که در دین غش زدند

ریشه اسلام را آتش زدند

با همانها کز هوس آویختند

زهر در جام خمینی ریختند

پای خندقها احد را ساختند

خون‌فروشی کرده خود را ساختند

باش تا یادی از آن دیرین کنیم

تلخ آن ابریق را شیرین کنیم

با خمینی جلوه ما دیگر است

او هزاران روح در یک پیکر است

ما زشور عاشقی آکنده‌ایم

ما به گرمای خمینی زنده‌ایم

گرچه در رنجیم، در بندیم ما

زیر پای او دماوندیم ما

سینه پرآهیم، اما آهنی

نسل یوسفهای بی‌پیراهنیم

ما از این بحریم، پاروها کجاست؟

این نشان ! پس نوش داروها کجاست؟

ای بسیجیها زمان را باد برد

تیشه‌ها را آخرین فرهاد برد

من غرور آخرین پروانه‌ام

با تمام دردها هم خانه‌ام

ای عبور لحظه‌ها دیگر شوید !

ای تمام نخلها بی‌سر شوید !

ای غروب خاک را آموخته !

چفیه‌ها ! ای چفیه‌های سوخته !

این زمین ! ای رملها، ای ماسه‌ها

ای تگرگ تق‌تق قناصه‌ها

جمعی از ما بارها سر داده‌ایم

عده ای از ما برادر داده‌ایم

ما از آتشپاره‌ها پر ساختیم

در دهان مرگ سنگر ساختیم

زنده‌های کمتر از مردارها !

با شما هستم، غنیمت‌خوارها !

بذر هفتاد و دو آفت در شما

بردگان سکه ! لعنت بر شما

بار دنیا کاسه خمر شماست

باز هم شیطان اولی‌الامر شماست

با همانهایم که بعد از آن ولی

شوکران کردند در کام علی

باز آیا استخوانی در گلوست؟

باز آیا خار در چشمان اوست؟

ای شکوه رفته امشب بازگرد !

این سکوت مرده را در هم نورد

از نسیم شادی یاران بگو !

از « شکست حصر آبادان » بگو !

از شکستن از گسستن از یقین

از شکوه فتح در « فتح‌المبین »

از « شلمچه »، « فاو » از « بستان » بگو

ای شکوه رفته ! از « مهران » بگو !

از همانهایی کهسر بر در زدند

روی فرش خون خود پرپر زدند

پهلوانانی که سهرابی شدند

از پلنگانی که مهتابی شدند

ای جماعت ! جنگ یک آیینه است

هفته تاریخ را آدینه است

لحظه ای از این همیشه بگذرید

اندر این آیینه خود را بنگرید.

........................................

شاعر:محمد حسین جعفریان

MAN khoda goftehaye alie shariati ro kheyli doost daram vase shoma ham gozashtam bekhunin

برای شنا کردن به سمت مخالف رودخانه، قدرت و جرات لازم است . وگرنه هر ماهی مرده ای هم
 می تواند از طرف موافق جریان آب حرکت کند.

******************************************************************************

اگر در صحنه حق و باطل نیستی، اگر شاهد عصر خودت و شهید حق بر باطل نیستی، هر جا که میخواهی باش.

چه به شراب نشسته و چه به نماز ایستاده. هر دو یکیست! (دکتر علی شریعتی)

*********************************************************************************

دنیا را بد ساخته اند … کسی را که دوست داری ، تو را دوست نمی دارد … کسی که تورا دوست دارد ،

تو دوستش نمی داری … اما کسی که تو دوستش داری و او هم تو را دوست دارد … به رسم و آئین هرگز

به هم نمی رسند … و این رنج است … (دکتر علی شریعتی)

*******************************************************************************

شرافت مرد هم چون بکارت یک دختر است اگر یکبار لکه دار شد دیگر جبران پذیر نیست

 

********************************************************************************

۱-آنگاه که تقدیر نیست و از تدبیر نیز کاری ساخته نیست خواستن اگر با تمام وجود با بسیج همه اندامها

و نیروهای روح و با قدرتی که در صمیمیت است تجلی کند اگر هم هستیمان را یک خواستن کنیم یک

خواستن مطلق شویم و اگر با هجوم و حمله های صادقانه و سرشار از امید و یقین و ایمان بخواهیم پاسخ

خویش را خواهیم گرفت.

*****************************************************************************

 

۲-خداوندا
 از بچگی به من آموختندهمه را دوست بدارم
 حال که بزرگ شده ام
 و
 کسی را دوست می دارم
 می گویند:
 فراموشش کن

۳-خدایا به من زیستنی عطا کن
 که در لحظه ی مرگ بر بی ثمری لحظه ای که برای زیستن گذشته است
 حسرت نخورم
 و مردنی عطا کن
 که بر بیهودگی اش سوگوار نباشم

۴-خدایا من در کلبه حقیرانه خود کسی را دارم که تو در ارش کبریایی خود نداری
 منچون تویی را دارم
 وتو چون خود نداری

۵-پروردگارا به من تو فیق عشق بی هوس،تنهایی در انبوه جمعیت و دوست داشتن بی آنکه دوست بداند عنایت فرما

۶-… نمیدانم پس از مرگم چه خواهد شد … نمیخواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت

… ولی بسیار مشتاقم … که از خاک گلویم سوتکی سازد … گلوم سوتکی باشد به دست کودکی گستاخ

و بازیگوش … تا که پی در پی دم گرم خویش را بر گلویم سخت بفشارد …. و سراب خفتگان خفته را

آشفته تر سازد … تا بدین سان بشکند دائم سکوت مرگبارم را …

۷-به من بگو نگو ، نمیگویم ، اما نگو نفهم ، که من نمی توانم نفهمم ، من می فهمم .

۸-روزی که بود ندیدم….روزی که خواند نشنیدم
 روزی دیدم که نبود….روزی شنیدم که نخواند

۹-خدایا به من توفیق تلاش در شکست
 صبر در نومیدی
 عظمت بی نام دین بی دنیا
 عشق بی هوس عطا کن

۱۰-سرمایه های هر دلی حرف هایی است که برای نگفتن دارد.

۱۱-من هرگز نمی نالم…قرنها نالیدن بس است…میخواهم فریاد بزنم…!اگر نتوانستم سکوت میکنم….

۱۲-همواره روحی مهاجر باش به سوی مبدا به سوی آنجا که بتوانی انسانتر باشی
 و از انچه که هستی و هستند فاصله بگیری این رسالته دائمی توست

۱۳-خداوندا به هر کس که دوست میداری بیاموز که عشق از زندگی کردن بهتر است و به هر کس

که دوست میداری بچشان که دوست داشتن از عشق برتر است.

۱۴-هر انسان کتابی است در انتظار خواننده اش.

۱۵-انها(دشمنان)از فهمیدن تو می ترسند.از گاو که گنده تر نمیشوی می دوشنت و از اسب
 که دونده تر نمیشوی سوارت میشوند و از خر که قوی تر نمیشوی بارت میکنند. انها از
 فهمیدن تو میترسند.

۱۶-ارزش انسان به اندازه حرف هایی هست که برای نگفتن دارد.

۱۷-اگر تنهاترین تنهاها شوم باز خدا هست.او جانشین همه نداشتن هاست.نفرین و آفرین ها
 بی ثمر است.اگر تمامی خلق گرگ های هار شوند و از آسمان هول و کینه بر سرم بارد تو
 تنهای مهربان و جاوید و آسیب ناپذیر من هستی.ای پناهگاه ابدی !
 تو میتوانی جانشین همه بی پناهی ها شوی.

۱۸-عمیقترین و بهترین تعریف از عشق این است که :
 عشق زاییده تنهایی است…. و تنهایی نیز زاییده عشق است…
 تنهایی بدین معنا نیست که یک فرد بیکس باشد …. کسی در پیرامونش نباشد!
 اگر کسی پیوندی ، کششی ، انتظاری و نیاز پیوستگی و اتصالی در درونش نداشته باشد تنها نیست!
 برعکس کسی که چنین چنین اتصالی را در درونش احساس میکند…
 و بعد احساس میکند که از او جدا افتاده ، بریده شده و تنها مانده است ؛
 در انبوه جمعیت نیز تنهاست ……
 کتاب نیایش

۱۹-خدایا : «چگونه زیستن »را به من بیاموز ،« چگونه مردن» را خود ، خواهم دانست .
 خدایا : رحمتی کن تا ایمان ، نام ونان برایم نیاورد ، قوتم بخش تا نانم را؛ وحتی نامم را در خطر ایمانم افکنم.
 تا از آنها باشم که پول دنیا می گیرند وبرای دین کار می کنند ؛ نه آنها که پول دین می گیرند وبرای دنیا کارمی کنند .

۲۰-باور نمی کنم هرگز باور نمی کنم که سال های سال همچنان زنده ماندنم به طول انجامد. یک کاری خواهد شد.

زیستن مشکل است و لحظات چنان به سختی و سنگینی بر من گام می نهند و دیر می گذرند

که احساس می کنم خفه می شوم. هیچ نمی دانم چرا؟ اما می دانم کس دیگری در درون من پا گذاشته است

و اوست مرا چنان بی طاقت کرده است. احساس می کنم دیگر نمی توانم در خود بگنجم

و در خود بیارامم و از بودن خویش بزرگتر شده ام و این جامه بر من تنگی می کند.

این کفش تنگ و بی تا بی قرار!عشق آن سفربزرگ! آه چه می کشم!

چه خیال انگیز و جان بخش است این جا نبودن.

۲۱-معشوق من چنان لطیف است که خود را به « بودن » نیالوده است
 که اگر جامه ی وجود بر تن می کرد نه معشوق من بود . . .

۲۲-چه تلخ و غم انگیز است سرنوشت کسی که طبیعت نمی تواند سرش کلاه بگذارد… این سرزمین را

با عقل مصلحت اندیش ساخته اند. پس باید با عقل مصلحت اندیش در آن زیست. و چاره ایی دیگر پیدا نیست

و من «چنین کردم» اما «چنین نبودم» و این دوگانگی مرا همواره دو نیمه می کرد.

ناگفته ها

محمد باقر محمدی کاندیدای انتخابات مجلس در حوزه جنوبی ایلام رد صلاحیت شد اونم به خاطر عدم التزام به اسلام !!! این بیشتر شبیه یه شوخیه وقتی به تایید صلاحیت شده های این حوزه نگاه میکنم میبینم هیچکدوم به اندازه محمدی لایق تایید شدن نبود کسی که همه ی مردم خانواده ش رو به پاکی و حامی ولایت فقیه میدونن کسی که برادر یه فرمانده شهید و فرزند یه جانباز شهیده, زمانی که محمدباقر و محمد صادق به همراه پدرشون در جبهه ها بودند و همه ی ناراحتی سایر رزمنده ها این بود که نکنه این 2پسر و پدر همزمان شهید بشن و داغ بزرگی و به دل خانوادشون بزارن , اما حالا که محمد صادف و پدرش به آرزوی خودشون رسیدن محمدباقر را رد صلاحیت میکنند! کاش الان محمدصادق زنده بود و میدید این بی انصافی رو کاش بود و از حق برادر کوچک خود دفاع میکرد امروز هم مثل شب عملایت چلچراغ که محمد صادق تنها موند و شهید شد محمدباقر هم تنهاست و قربانی شد.

محمدباقر قربانی کسانی شد که برای اینکه خودشون همیشه بر مسند قدرت باشن حاضرن هرکسیو به زمین بزنند

جالب اینجاس که خود آقای محمدی سالها در پست های مدیریتی بوده سالها برای این نظام زحمت کشیده سالها کمک حال مردم گرفتار شده در زیر آوار زلزله یا زیر برف و حوادث طبیعی بوده این هم مزد زحمت های این مرد بزرگ.